De uitvinder van de Rubik’s Cube had een maand nodig om zijn eigen puzzel op te lossen

 

In 1974 was Erno Rubik een 29-jarige designprofessor die begon te rommelen met een set houten blokken in het appartement in Boedapest dat hij deelde met zijn moeder. In sommige verslagen heeft Rubik gezegd dat hij werkte aan een model voor zijn studenten; volgens andere verhalen amuseerde hij zichzelf met een experiment in constructief ontwerp.

Wat zeker is, is dat hij kleine houten blokjes schuurde, gekleurd papier aan de zijkanten lijmde, ze aan elkaar bond met elastiek en begon te draaien.

‘Het was geweldig’, schreef Rubik in een niet-gepubliceerde memoires die in het tijdschrift Discover werd geciteerd, ‘om te zien hoe, na slechts een paar beurten, de kleuren gemengd raakten, schijnbaar willekeurig. Het was enorm bevredigend om naar deze kleurenparade te kijken. Net als na een mooie wandeling waarbij je veel mooie bezienswaardigheden hebt gezien besluit je naar huis te gaan, na een tijdje besloot ik dat het tijd was om naar huis te gaan, laten we de blokjes weer op orde zetten. En het was op dat moment dat ik oog in oog kwam te staan ​​met de Grote Uitdaging: wat is de weg naar huis? “

Met andere woorden, de uitvinder van de Rubik’s Cube had geen idee hoe hij er een moest oplossen. Bovendien wist hij niet of iemand dat kon. Willekeurig draaien, besefte hij, zou langer duren dan hij op aarde had gedaan. Later werd berekend dat er 43 quintiljoen mogelijke posities van de Kubus bestaan; de kans om de juiste te vinden is vrijwel nihil.

Het kostte een maand van draaien en opnieuw draaien in zijn kamer voordat hij de oplossing vond. Opgewonden verliet hij de kamer en liet het zijn moeder zien.

“Ik herinner me hoe trots ik [het] aan haar toonde toen ik de oplossing van het probleem vond”, schreef Rubik, “en hoe blij ze was in de hoop dat ik er voortaan niet zo hard aan zou werken.”

 

rubiks kubus

 

https://breinbrekers.be